Na tygodniowym wykresie świecowym indeksu WIG20 (1), utworzona została w ostatnim tygodniu długa biała świeca, zamykająca się na wysokości 2389,37 pkt.
Poziom ten całkowicie zamyka czarną święcę, która powstała 4 tygodnie temu. Formacja ta zwiększa prawdopodobieństwo testowania oporu na psychologicznym poziomie 2500 punktów. Poziom ten pełni również ważną rolę w historii notowań indeksu WIG20, ponieważ wyznacza go maksimum z połowy stycznia br. (2501,61), jak również był to poziom wsparcia dla jednych z dołków (połowa lipca 2008 r.) w okresie bessy z 2007 roku.
Wzrost kursu powyżej wartości 2500 pkt, o co najmniej 3 procent i utrzymujący się przez okres ok. 3 tygodni, może sygnalizować utrzymanie się trendu wzrostowego, a przez to rozwinięcie 5 fali elliotowskiej.
Jednakże niepokojące są sygnały pochodzące ze wskaźników analizy technicznej tj. MACD, czy Ultimate Oscylator. Na Ultimate utworzyła się negatywna dywergencja co do kursu indeksu (kolejne maksima na indeksie generują coraz niższe maksima na oscylatorze), popartym dodatkowo malejącą wartością wolumenu.
Również MACD wskazywałby na zmianę trendu, ponieważ pod koniec grudnia 2009 roku przecią linię sygnału od góry.

Na wykresach (2) i (3) przedstawiono analizę porównawczą indeksu WIG20, w zakresie liczb Fibonacciego, dla okresu ostatnich wzrostów oraz końca bessy roku 2000 i 2001.

Korekty:
Na wykresie (3) korekty znosiły do 50% fali wzrostowej, wskazując wstępnie na słabość rynku co do kontynuacji wzrostów.
Na wykresie (2) korekty znosiły 38,2%, potwierdzając siłę wzrostów.

Na podstawie powyższych wykresów, mogłyby się ukształtować następujące scenariusze:

- indeks po przebiciu 2500 pkt poruszałby się jeszcze w piątej fali wzrostowej, trwającej od 15 do 27 tygodni. Wysokość wzrostu mogłaby wynieść ponad 650 pkt. Osiągając granice 3000 – 3150 pkt.

- po ukształtowaniu formacji podwójnego szczytu, którego szczyt mógłby się ukształtować w granicach 2500 pkt, nastąpiłby spadek znoszący co najmniej od 50% (tj. ok. 570 pkt) do 62,8% (tj. ok. 720 pkt) fali wzrostowej ukształtowanej od początku marca 2009 roku.

Spadek do 62,8% byłby również zgodny z poziomem wsparcia z połowy listopada 2009 roku.